شمارهٔ ۱۲۶۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف وضعیت انسانی و اجتماعی در دوران طوفان نوح پرداخته و به مضامینی چون سرنوشت و ناپایداری اشاره می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویر عمیق، نشان می‌دهد که چگونه پاکان و نیکان در دنیای پر از شر و مشکلات، به خاک و غفلت سپرده شده‌اند. به طور خاص، او به سرگرمی‌های بی‌فایده و داستان‌های پرهزینه اشاره می‌کند که به آدمی نمی‌آموزند. در ادامه، شاعر به توصیف عشق و چشمان مست پرداخته و به تضاد بین عشق و جامعه اشاره می‌کند، جایی که عشق و احساسات عمیق فرد را از هنجارهای اجتماعی دور می‌کند. در کل، این شعر حاوی تاملات عمیق درباره زندگی، عشق و ناپایداری جهان است.
زلف سیه شانه کن جام مدامی بدهسلسله عشق را باز نظامی بده
هوش مصنوعی: زلفهای سیاه خود را شانه کن و همواره جام می در دست داشته باش. عشق را به شکلی آزاد و مرتب بیان کن.
روز قیامت کسی گر نبود باورشسروقد خویش را خیز و خرامی بده
هوش مصنوعی: اگر در روز قیامت کسی نتواند به خود اعتماد کند و نتواند به زیبایی و قامت خود ایمان بیاورد، پس برخواستن و به جلو حرکت کردن را فراموش نکن.
کشته هجر توام پرسش من کی دمیاولم از لطف خویش جان بسلامی بده
هوش مصنوعی: من به خاطر دوری تو جانم در عذاب است. از تو خواهش میکنم که از روی مهربانیات، لحظهای به من جان جدیدی ببخشی.
مرغ دل رفته را تا بکف آرم دگراز خط و خال خودت دانه و دامی بده
هوش مصنوعی: میگوید: وقتی که پرنده دلِ من دور شده، تا وقتی که دوباره او را به دام بیاورم، از زیباییها و نشانههای خودت برایم یک دانه و دام فراهم کن.
بر من مخمور غم رحم کن ای میفروشگر نبود صاف می دردی جامی بده
هوش مصنوعی: ای فروشندهی می، براستی که دردمند و غمگین هستم. اگر شراب خالصی در دسترس نداری، لااقل یک جامی به من بده تا از این وضعیت رهایی یابم.
سلطنت جاودان دولت عشقست و بسیارب از این دولتم بخش تمامی بده
هوش مصنوعی: سلطنتی که همیشگی و پایدار است، فقط به عشق تعلق دارد. ای خدا، از این دولت (عشق) به من همه چیز را عطا کن.
حسرت شیرین لبان تا بکی ای بخت بداهلی ناکام را زینهمه کامی بده
هوش مصنوعی: بخت بد، این حسرت شیرین لبان را تا چه زمانی تحمل خواهد کرد؟ ای سرنوشت ناکام، از این همه خوشی، چیزی به من عطا کن.