شمارهٔ ۱۲۶۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف علاقه و عشق خود به معشوق می‌پردازد. او بیان می‌کند که در حضور معشوق، دیگران بی‌صدا و خاموش هستند و معشوق همچون عیسی نفس زندگی می‌بخشد. شاعر به گذر زمان و حوادث ناگوار اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر جسم او همچون سفال بشکند، ارزش خود را از دست نمی‌دهد. همچنین در مورد نوشیدن می‌گوید که باید به شیوه‌ای بنوشد که زهر به حساب نیاید و تأکید می‌کند که در دنیا و دل، آتش عشق و اشک وجود دارد. در پایان، شاعر از بلبل و زیبایی لاله‌ها سخن می‌گوید و به وصف عاشقانه از احساسات و شور و شوق سروده است.
بد فرصتت چرخ فلک تن فرو مدهمی ده اگر فلک ندهد کام گو مده
هوش مصنوعی: در این دنیا وقتی فرصت کمی داری، نباید از زندگی دست بکشی. اگر هم مقدر نباشد که خوشیها و لذتها به تو برسد، نباید ناامید شوی.
میدزدد از جمال تو آیینه رنگ حسنای آفتاب حسن بآیینه رو مده
هوش مصنوعی: آیینه به خاطر زیبایی تو، رنگ و جلوهاش را از دست میدهد. ای نور زیبایی، به آیینه ننگر که زیباییات آنقدر زیاد است که همه چیز را تحت تأثیر قرار میدهد.
منع شمیم زلف مکن گر بما رسدهرگز کسی بمشک نگفتست بو مده
هوش مصنوعی: زلفهای تو را از دسترسی به بوی خوش منع نکن، چون اگر به ما برسد، هیچکس به عطر مشک نمیگوید که بوی آن را فراموش کند.
آنرا که خضر دست نگیرد بجرعه ییگو آبروی خویش پی آب جو مده
هوش مصنوعی: اگر کسی تحت راهنمایی خضر (نماد حکمت و دانش) نباشد، نباید برای رسیدن به خواستههایش، بهای زیادی بپردازد، چراکه چنین تلاشی ممکن است به اعتبار و آبروی او آسیب بزند.
گر آرزوی باده بود بی لب توامگو جام بخت هرگزم این آرزو مده
هوش مصنوعی: اگر آرزوی نوشیدن شراب دارم و لب تو در دسترس نیست، پس هیچگاه آرزوی خوشبختی را به من نده.
مخمور عشق را لب میگون دوا کنداهلی خموش و درد سر از گفتگو مده
هوش مصنوعی: عشق باعث نوشیدگی و سرمستی انسان میشود، اما در این حال، صحبت کردن در مورد دردها و مشکلات نمیتواند کمکی کند. سکوت و آرامش بهتر است، زیرا اقدام به درمان محبتها با صحبت کردن فایدهای ندارد.