شمارهٔ ۱۲۸۵
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها شاعر به بیان درد و رنج خود می‌پردازد و قدرت کلام و بیان را در مواجهه با این درد مورد تأکید قرار می‌دهد. او به ناکامی‌های عاشقانه اشاره می‌کند و به مقایسه خود با خسرو و پرویز، داستان‌های عاشقانه مشهور، پرداخته است. همچنین شاعر از زیبایی و جذابیت محبوب خود می‌گوید و تأثیر آن را بر دیگران، به ویژه در مقایسه با کسانی که کمتر درخشان هستند، بررسی می‌کند. او به نوعی حسرت و نارضایتی از ناکامی در عشق را به تصویر می‌کشد.
نیست از همت خود با دو جهانم کاریهمتی دارم اگر هیچ ندارم باری
هوش مصنوعی: من با تلاش و ارادهام در کنار تمام دنیا کاری ندارم، ولی اگر هیچ چیز دیگری ندارم، لااقل همت و ارادهای دارم.
قیمت عمر ندانست و نداند هرگزهرکرا نیست بیوسف صفتی بازاری
هوش مصنوعی: هر کسی که ارزش عمر را نمیداند و نمیداند، هرگز نمیتواند به ارزش واقعی خود پی ببرد. افرادی که مانند یوسف نیستند و ویژگیهای خاصی ندارند، تنها در بازار به دنبال سود و منفعت میگردند.
نیست غم گر دلم از شوق تو بسیار نماندپیش رندان تو هم جان نبود بسیاری
هوش مصنوعی: اگر دل من از شوق تو پر باشد و غم نداشته باشد، در مقابل رندان و انسانهای عاقل، جان من هم ارزش زیادی ندارد.
مشکل عشق تو از مدرسه نگشود مرامگرم از در میخانه گشاید کاری
هوش مصنوعی: عشق تو به قدری پیچیده و دشوار است که هیچ درسی نتوانسته آن را برای من روشن کند. فقط امیدوارم که جایی در میخانه، درب به روی من باز شود و بتوانم به عمق این عشق دست پیدا کنم.
تو که در میکده با پیر مغانی اهلیکعبه بگذار چه حاصل ز در و دیواری
هوش مصنوعی: تو که در میکده با پیران خوشنشین در حال خوشگذرانی هستی، چرا خود را در محدودیتهای کعبه و دیوارها محبوس میکنی؟