شمارهٔ ۱۲۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دلدادگی خود به معشوق صحبت می‌کند. او آرزو می‌کند که جانش مانند دلش به معشوق تعلق داشته باشد. شاعر به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و آرزو می‌کند که اگر کسی به زیبایی او در باغ سرو می‌بود، در برابرش تعظیم می‌کرد. همچنین از درد و شوق خود که ناشناخته مانده سخن می‌گوید و از آتش پنهان عشقش که کسی از آن خبر ندارد، یاد می‌کند. شاعر به حضور معشوق در کنار خود و دوری او از بیگانگان اشاره می‌کند و حسرت می‌خورد که اگر فرصت بیشتری برای بودن با او داشت، اوج عشق را تجربه می‌کرد. در نهایت، او به خطرات و عواقب عشق نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر اجل در کار نبود، می‌توانست به عاشقیش ادامه دهد.
این چه رفتارست کای شمشاد قامت می‌کنیعالمی برهم زدی وه وه قیامت می‌کنی
هوش مصنوعی: این چه رفتاری است که تو با قد زیبا و مانند شمشاد خود می‌کنی؟ تو با این کارها به همه جهان آسیب میزنی و باعث ایجاد هرج و مرج بزرگی میشوی. وای بر تو! انگار که قیامت را به پا کردهای!
بی‌گنه کردی چو مرغم بسمل و با این همهبر سر پا بازم از بهر غرامت می‌کنی
هوش مصنوعی: تو بیدلیل مثل مرغی که ذبح میشود به من سختی میکشی، اما با این وجود هنوز هم برای جبران خسارت به پا ایستادهای.
در غم یوسف نه آخر دیده هم یعقوب باختدر نظر بازی چرا ما را ملامت می‌کنی
هوش مصنوعی: یعقوب، در غم یوسف، در نهایت دیدهاش را باخت و با وجود درد و رنجی که کشیده، باز نگاهش به یوسف است. چرا ما را به خاطر احساسات و دردهایمان سرزنش می‌کنی؟
در صف ما در میا بهر خدا ای بت که تورخنه در دین و دل اهل سلامت می‌کنی
هوش مصنوعی: ای بت، تو که در دل و دین ما مردم مؤمن تاثیر میگذاری و باعث تزلزل در ایمانشان میشوی، لطفاً برای خدا در صف ما قرار بگیر.
با رقیبان گفته‌ای اهلی سگ کوی منستمن چه سگ باشم که با من این کرامت می‌کنی
هوش مصنوعی: من به رقیبانم گفتهام که من پرورشیافتهی این فضا هستم، اما چگونه میتوانم مانند سگی باشم که تو با من چنین احترامی داری؟