شمارهٔ ۱۳۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حسادت و غمش اشاره می‌کند و از محبوبش می‌خواهد که اگر واقعا عاشق اوست، دلیلی برای آزار او نداشته باشد. او به زیبایی محبوبش و تأثیر آن بر دلش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر عشق حقیقی وجود دارد، نباید او را اذیت کند. همچنین، او به عشق و فراق اشاره می‌کند و از محبوبش می‌خواهد که اگر در دل او جایی ندارد، دیگر آزارش ندهد. شاعر با استفاده از تصاویری چون گل و آهوی چشم، احساسات عمیق و درد ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد.
چند از بتان فریفته آب و گل شویآدم شوی اگر سگ اصحاب دل شوی
هوش مصنوعی: چند بار به زیبا رویان دل ببندی؟ آیا با این کار میتوانی به انسانی واقعی تبدیل شوی؟ عوض اینکه تنها به ظاهر و چیزهای مادی توجه کنی، باید با دوستانی که دلهای پاک دارند، همراه شوی.
سررشته گوش دار وز زنار غم مخورزنار از آن بهست که پیمان گسل شوی
هوش مصنوعی: به سخن آید که هوشیار باش و از غم و درد دل خود دلسرد نشو. تعلق به غم و اندوه، تو را از پیمانهایت دور می‌کند و باعث میشود که نتوانی به اهداف و قرارهایت وفادار بمانی.
بیدوست ره مرو که نگردی بخود عزیزچون خار سعی کن که بگل متصل شوی
هوش مصنوعی: اگر بدون دوست بروی، به خودت عزتی نخواهی داشت، پس تلاش کن که به گل وصل شوی و مانند خار نباشی.
می خور ولی چنان نه که از چشم اعتبارگر خود کنی مشاهده خود خجل شوی
هوش مصنوعی: شراب بنوش، اما نه به گونهای که باعث شود از نظر دیگران اعتبار خود را از دست بدهی؛ زیرا اگر به واقعیت وجود خود پی ببری، احساس شرمندگی خواهی کرد.
اهلی ز لطف اگر ندرد یار پرده اتباری تو آن مکن که ز خود منفعل شوی
هوش مصنوعی: اگر محبوبت از روی محبت، پردهات را کنار زد، تو نباید طوری رفتار کنی که از خودت متاثر بشوی.