شمارهٔ ۱۳۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حال و هوای عاشقانه و شور و شوق خود سخن می‌گوید. او خود را بنده‌ای از عاشقان می‌داند که تحت تأثیر نگاهی خاص قرار گرفته است. او به زیبایی و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که در این عشق، تمام دنیا ارزش چندانی ندارد. شاعر به اهمیت ادب و رفتار مناسب در عشق تأکید می‌کند و بیان می‌کند که هیچ چیز بدتر از ترک وفا نیست. عشق درد و غم را به همراه دارد و نتیجه‌ای جز ناله و آه ندارد. در پایان، شاعر به کسانی که ادعای عاشق بودن دارند، این نکته را یادآوری می‌کند که گواهی بر عشق واقعی فقط از طریق معشوقه قابل اثبات است.
دل شکست آن مه مرا در آرزوی ناوکیصد هزارم آرزو در دل شکست این هم یکی
هوش مصنوعی: دل من شکست به خاطر آن ماه رویاییام، که در آرزویش ناامید شدم. اکنون که هزاران آرزو در دل دارم، این یکی از آنهاست که خاصتر و دردناکتر است.
یار زان ما چو شد گنج دو عالم گو مباشگرچه رندیم و گدا داریم همت اندکی
هوش مصنوعی: دوستی که به ما تعلق دارد، مانند گنجی از دنیا و آخرت است. پس از او دور نشو، حتی اگر ما در ظاهر بینوا و بیاعتنا به نظر برسیم، اما در دل همت و اراده بلندی داریم.
زاهدا اندر کعبه رفت و عاشق اندر میکدههر کسی دارد بقدر خود در آن میدان تکی
هوش مصنوعی: زاهد به خانه خدا رفته، اما عاشق در جایی دیگر در حال نوشیدن و شوق است. هر کسی در این دنیا سهم و جایگاهی دارد که متناسب با شخصیت و باورهایش است.
گرچه طفلست آنپسر حسنش ز مهر و مه گذشتبرد آخر گوی دولت از بزرگان کودکی
هوش مصنوعی: هرچند آن پسر هنوز کودک است، اما به دلیل زیبایی و فضائلش، از مهر و مه فراتر رفته و در نهایت موفقیت را از بزرگترها نیز به دست آورده است.
زخم تیغ دوست تاج تارک اهلی بودکافرم گر به ازین تاجی بود بر تارکی
هوش مصنوعی: زخم بر اثر محبت دوست بر سر افراد اهلی و با معرفتی مانند تاجی زیباست. اگرچه من کافر هستم، اما این زخم و درد از تاجی که به آن افتخار میشود، برای من ارزشمندتر است.