شمارهٔ ۱۳۳۲
هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده عمیق‌ترین احساسات غم و عشق است. شاعر از سوزش و درد درونی‌اش صحبت می‌کند و به دنبال رحمت و وفا است. او بیان می‌کند که اگر محبت و وفای واقعی وجود داشت، وضعیت قلب او اینقدر ویران نمی‌شد. همچنین اشاره می‌کند که دل سوخته‌اش به عشق مست است و هیچ صدایی جز درد خود را نمی‌شنود. در نهایت، شاعر از نومیدی و بی‌پناهی‌اش می‌گوید و این که هرگز نمی‌خواهد خونش به هدر برود. او به بی‌اعتنایی دیگران به احساساتش اشاره می‌کند و به نوعی دردی را که در دل دارد، ابراز می‌کند.
بچنین جمال خوبی که تو گلعذار داریاگرت فرشته خوانم بخدا که عار داری
هوش مصنوعی: تو به قدری زیبا هستی که اگر تو را فرشته بنامم، به خدا نمیتوانی این عنوان را قبول کنی، چون زیباییات از آن فراتر است.
من از آن سوی تو آیم که جز از تو کس ندارمتو از آنگریزی از من که چو من هزار داری
هوش مصنوعی: من از جایی به سراغ تو میآیم که هیچ کسی جز تو برایم وجود ندارد. تو هم از جایی از من دوری میکنی که برایت هزاران گزینه و انتخاب دیگر وجود دارد.
من اگر وفا نمایم همه عمر کارم اینستتو جفا و جور میکن بوفا چه کار داری
هوش مصنوعی: اگر من تمام عمر به وفا و مدارای خود ادامه دهم، تو چرا به من جفا و ستم میکنی و مراقب وفای من نیستی؟
خطت ار چو مشک دم زد تو بروی خود میاورکه بود سیاه بختی که ازو غبار داری
هوش مصنوعی: اگر موهای تو مانند مشک خوشبو باشد، خودت را نگران نکن، چرا که کسی که شانس خوبی ندارد، از تو خاکی به جا میگذارد.
تو چنین که میخرامی چمنی ز حسن و نازیکه قدی چو سرو و رویی چو گل بهار داری
هوش مصنوعی: تو با زیبایی و دلرباییات مانند چمن سرسبز و خوشبو هستی، چهرهات زیبا و قدت همچون سرو بلند است، که زیباییات در بهار جلوهگری می‌کند.
چه شد ار شکار لیلی شده آهویی چو مجنونتو بوادی محبت صد از این شکار داری
هوش مصنوعی: اگر تو مانند مجنون به دنبال عشق لیلی هستی، چرا نگران شکار دیگرانی مثل خودت هستی؟ تو در دنیای عشق، به اندازه کافی شکار و تجربه داری.
اگر از جفا بسوزد دلم اختیار دارددل از آن اوست اهلی تو چه اختیار داری
هوش مصنوعی: اگر دلم به خاطر ظلم و ستم بسوزد، اختیار آن با خودم است، اما دل من از آن اوست. تو که هیچ از اختیار برخوردار نیستی.