شمارهٔ ۱۳۴۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و آرزوهاست. شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند و به صورت استعاری به زیبایی و سختی‌های عشق می‌پردازد. او حسرت می‌خورد که معشوق شاید ستمگر باشد و در عین حال از عشقش نمی‌تواند خود را رها کند. شاعر از عشق و وابستگی عمیق خود صحبت می‌کند و در نهایت به این موضوع می‌رسد که اگر واقعاً عاشق باشد، باید اختیار خود را به دست عشق بسپارد تا به وصال معشوق برسد. مضمون کلی شعر، درد و امید در عشق و درخواست رهایی از قیدهاست.
میان خلق می‌خواهم که توسن بر سرم تازیتن فرسوده‌ام در چشم مردم توتیا سازی
هوش مصنوعی: در جمع مردم می‌خواهم که مانند اسبی شجاع و نیرومند باشم، در حالی که در نظر دیگران شاید مثل یک حیوان ضعیف و خسته به نظر میآیم.
حدیث آتش انگیزت چنان سرگرم خویشم کردکه گویی گر سخن با غیر آتش در من اندازی
هوش مصنوعی: سخنان شوقآور تو آنقدر مرا مشغول کرده است که انگار اگر غیر از آتش با من صحبت کنی، هیچ اثری بر من نخواهد داشت.
طبیب دردمندانی ولی مغروری حسنتچنان دارد که با بیمار خود هرگز نپردازی
هوش مصنوعی: پزشک دردنشان با وجود اینکه توانایی درمان دارد، به قدری به زیبایی و جذابیت خود مغرور است که هرگز با بیمارانش ارتباط نزدیکی برقرار نمیکند.
ازین آهسته‌تر می‌رو که می‌تازی سمند آخرترا با گو بود بازی حریفان را به سر بازی
هوش مصنوعی: آهسته‌تر حرکت کن، زیرا تو با نهایت شتاب در حال حرکت هستی. اسب تو به شدت میتازد و در این مسیر ممکن است به مشکلاتی بر بخوری که حریفان به تو تحمیل میکنند.
دعای عاشقان تعویذ معشوق است از آن اهلیبه عشق خویش می‌نازد تو گر بر حسن می‌تازی
هوش مصنوعی: عاشقان همیشه به عشق خود افتخار میکنند و دعای آنها مانند تعویذی برای محبوبشان است. اگر تو هم به زیبایی او حملهور میشوی، بدان که او به خاطر عشقش به خود میبالد.