شمارهٔ ۱۳۶۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی است که شاعر از آن صحبت می‌کند. شاعر به توصیف زیبایی معشوق می‌پردازد و احساسات عمیق خود را نسبت به او ابراز می‌کند. او می‌گوید که چشم‌انتظاری و اشتیاق او به معشوق باعث شده که مانند لاله‌زاری در کوی او باشد. در عین حال، از آینه زیبایی معشوق یاد می‌کند که اگرچه جانش را می‌سوزاند، اما هرگز نمی‌خواهد تصویر او از دلش پاک شود. شاعر از خوشبختی‌اش در داشتن معشوق می‌گوید و اشاره می‌کند که زندگی مادی انسان‌ها در دستان باد است، اما او خوشحال است که یار را در زندگی خود دارد. در پایان نیز به آرامش و امنیتی که عشق او به ارمغان می‌آورد، اشاره می‌کند.
می خور که در سرای جهان نیست محکمیبا داست چون حباب درین خانه خرمی
هوش مصنوعی: بیا مشغول نوشیدن شویم، زیرا در زندگی هیچ چیز پایدار و محکم نیست، مانند حبابی که در این خانه شادی وجود دارد.
می خور که سنگ حادثه خواهد شکستگر شیشه سپهری و گر ساغر جمی
هوش مصنوعی: نوشیدن باده را فراموش نکن، چون مشکلات و سختیها پیش خواهد آمد. چه ظرف تو شیشهای از آسمان باشد و چه لیوانی خوشرنگ و زیبا.
ساقی بیا که دیو اجل در سرای ماستصدگونه چاره ساخته بیچاره آدمی
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا و همراه من باش، زیرا دژی از مرگ در خانه ما هست. انسان‌ها به شیوههای مختلف تلاش کردهاند تا با این سرنوشت مقابله کنند، اما هیچکدام مؤثر نبوده است.
گر در وجود ماست شکستی چو مه چه غمخورشید عشق را نرسد دره یی کمی
هوش مصنوعی: اگر در وجود ما درد و رنجی باشد، مانند ماه که میشکند و تمام میشود، چه غمی دارد؟ زیرا نور عشق همچنان در دل ما میتابد و هیچ چیز نمیتواند آن را کم کند.
ای مرهم دل از سرما سایه وا مگیرکافاق سر بسر همه زخم و تو مرهمی
هوش مصنوعی: ای مرهمی که دل را تسکین میدهی، سایهات را از من برندار، زیرا همه وجودم پر از زخمهاست و تو تنها تسکیندهندهام هستی.
دردی ز پیر میکده ساقی بما رسانچون ما سگ دریم و تو در خانه محرمی
هوش مصنوعی: ساقی، دردی از پیر میخانه برای ما بیاور، چرا که ما همچون سگی هستیم که در خانهای از حریم تو قرار داریم.
دروایی که هر چه بود سنگ فتنه استاهلی سگ توام که عجب مست و بیغمی
هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده است که در زندگی ممکن است با مشکلات و چالشهایی شبیه به سنگهای فتنه روبهرو شویم. اما شخص، مانند سگی است که در عین حال ممکن است مست و بیخبر از اطرافش باشد. این بیان به وضعیت انسان اشاره دارد که در midst of turmoil یا ناامیدی، حالت بیخیالی دارد.