شمارهٔ ۱۳۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف مهر و محبت معشوق می‌پردازد و از زیبایی‌های او سخن می‌گوید. او با استفاده از تمثیل‌ها و تصویرسازی‌های زیبا بیان می‌کند که عشق و محبت معشوق چقدر بر روح و جانش تأثیر می‌گذارد. شاعر به تضاد میان عشق و کینه اشاره می‌کند و از آزارهایی که به خاطر عشق متحمل می‌شود گلایه می‌کند. در نهایت، شاعر به وضوح زیبایی معشوق را ستایش کرده و می‌گوید که او در عشق و زیبایی بی‌نظیر است.
گر بود یوسفش گرانجانیبگرانجانی خود ارزانی
هوش مصنوعی: اگر یوسف او در گرانجانی باشد، خود او را نیز به گرانجانی ارزان میدانیم.
وقت آن خوش که از سبکروحیستهمچو ساغر گشاده پیشانی
هوش مصنوعی: زمانی مناسب و دلنشین است که انسان مانند جامی که درب آن باز است، سبکروح و آزاد باشد.
تا نگردد ز گریه دیده سپیدنشکفد نو بهار روحانی
هوش مصنوعی: تا وقتی که از گریه چشمانم رنگ سپیدی نگیرد، بهار روحانی تازهای آغاز نخواهد شد.
ایگل از خود ملاف کان عارضگر به بینی ورق بگردانی
هوش مصنوعی: اگر روی زیبایی‌های آن فرد نگاه کنی و ورق را برگردانی، چیزهای بیشتری از زیباییهایش خواهی دید.
هر که خود را نکشت روز وصالمیکشد آخرش پشیمانی
هوش مصنوعی: هر کسی که در روز دیدار محبوبش نتواند خود را نجات دهد، در نهایت با حسرت و پشیمانی رو به رو می‌شود.
از سر زلف یار رشته صبرگم کنی هر دم از پریشانی
هوش مصنوعی: هر بار که از درد و ناراحتی به سراغت میآید، با دقت و صبر خودت را جریمه نکن و اجازه نده که این پریشانی تو را تسخیر کند.
اهلی از هجر دل بمردن نهمرده بهتر که زنده درمانی
هوش مصنوعی: بهتر است کسی که از جدایی دلش شکسته، به جای اینکه بمیرد، زنده بماند و در پی درمان دردهایش باشد.