تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۴

اگر غمی رسد از دهر شاد باش ایدلکه غم نشانه شادیست هر کرا دادند
چو شادیی رسد از غم مباش غافل همچرا که شادی و غم هر دو توأمان زادند