تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۵

بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافتبذات حق که در آخر تمام زحمت بود
ز بعد مستی عیش از غبار غم دانستکه زحمت همه عالم بقدر لذت بود