شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این ابیات به معرفی لذت‌های دنیوی و تله‌های آنها می‌پردازد. شاعر می‌گوید که تمامی لذت‌های دنیا مانند دانه و دام هستند و تنها کسانی که به این دام‌ها نزدیک نمی‌شوند، خوشبختند. همچنین، مانند پرنده‌ای آزاد که از بلاها دور است، باید از چنگال دنیا دور بمانیم و سر خود را به مشکلات و دردسرهای جهان نآوریم.
تمام لذت عالم چو دانه و دام استخوش آن هما که بدین دام رو نمیآرد
هوش مصنوعی: تمام لذت‌های دنیا مانند دانهای در دام است و خوشا به حال پرنده‌ای که به این دام نزدیک نمیشود.
چو طایر فلک آزاده از بلا مرغیستکه سر بخرمن عالم فرو نمی آرد
هوش مصنوعی: پرنده‌ای که در آسمان آزاد و بیدغدغه میپرواز کند، مانند مرغی است که سرش را به دنیای پر از مشکلات و مصائب نمیآورد.