شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تفاوت میان آزادگان و انسان‌های اسیر در دام هوی و هوس اشاره می‌کند. مرغان عرش، نماد کسانی هستند که در کمال آزادی و رهایی به سر می‌برند، در حالی که ما، مانند مرغانی در قفس، در دنیای محدود و اسیر شرایط خود هستیم. شاعر تأکید می‌کند که تنها کسانی واقعاً آزاد هستند که به هیچ‌کس وابسته نیستند و گرفتار هوس‌ها نمی‌شوند.
مرغان عرش بر سر طوبی نشسته اندچون مرغ دل اسیر هوی و هوس نی اند
هوش مصنوعی: پرندگان بهشتی بر سر درخت طوبی نشستهاند، در حالی که دل پرندهای که گرفتار خواستهها و آرزوهاست، آزاد نیست.
ما همچو مرغ خانه ببند کسان اسیرآزاده آن کسان که گرفتار کس نی اند
هوش مصنوعی: ما مانند پرندهای هستیم که در خانهای محبوس شده، در حالی که کسانی آزادند که به دنیای دیگر تعلق ندارند و به هیچ کس وابسته نیستند.