شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر به وضع دشوار درویش اشاره دارد. او می‌گوید حال درویش خسته را نباید پرسید، زیرا غم‌های گذشته را تجدید نمی‌کند. درویش می‌بیند که آتش مصیبت‌های زندگی همه جا را فرا گرفته و اندوه درون او را می‌سوزاند. همچنین اگر کسی در زندگی‌اش از چیزی بی‌خبر باشد، تمامی دنیا نیز برای او به اندازه نیمی از یک جو (واحدی از اندازه‌گیری) ارزشی ندارد. به این ترتیب، شعر نشان‌دهنده ناامیدی و苦ی درویش در مواجهه با مشکلات و غم‌های زندگی است.
حال درویش خسته باز مپرسغم دیرینه بازگو چکند
هوش مصنوعی: احوال درویش خسته را دیگر نپرس، غم قدیمی را دوباره بیان نکن.
چو فلک آتشش بخرمن زدفکر کشت و غم درو چکند
هوش مصنوعی: وقتی آتش فلک به خرمن وزید، فکر کشت و اندوه از دل برمیخیزد.
هر که در عالمش جوی نبودهمه عالم به نیم جو چکند
هوش مصنوعی: هر کسی که در دنیای خود جویی نداشته باشد، تمام جهان هم به او ارزشی کمتر از نیم جو میدهد.