شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنجی است که فرد از تسلط نفس و خواسته‌های جانی خود دارد. شاعر به طولانی بودن مدّت ریاضت و تلاش برای کنترل نفس اشاره می‌کند، اما همچنان این نفس سرکش و بدخوی رام نشده است. او قیاس می‌کند که حتی اگر چوب عود سال‌ها بسوزد، اما چون خامیِ آن از ابتدا بوده، باز هم خام می‌ماند. در واقع، این شعر نشان‌دهندهٔ ناتوانی در تغییر ذات و سرشت است.
فغان من همه از دست توسن نفس استکه خام و سرکش و بدخوی و بدلجام بود
هوش مصنوعی: نالهها و فریادهای من به خاطر سرکشی و نافرمانی نفس است که همچنان بیتاب و خشن باقی مانده و به حالتی ناخوشایند است.
بشصت سال ریاضت که دید دید در ره عشقنگشت رام و نخواهد شدن کدام بود
هوش مصنوعی: پس از شصت سال تلاش و مجاهدت، آنچه در عشق دید، آن بود که تسلیم نشد و همچنان در مسیر عشق به دنبال نشانهای از آرامش نخواهد بود.
چو عود خام کسی را که خامی از ازلستهزار سال بسوزد هنوز خام بود
هوش مصنوعی: اگر چوب معطر را که از ابتدا خام و ناتنیده است، هزار سال بسوزانیم، باز هم خام و ناپخته خواهد ماند.