شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها، شاعر به تصویر کشیدن غم و تنهایی مجنون اشاره می‌کند که در دشت و بیابان با مشکلاتی چون خار و گرما روبروست. تنها کسی که می‌تواند درک کننده این حال و احوال باشد، کسی است که شتر را در این شرایط می‌راند و زندگی را می‌چرخاند. لیلی به عنوان نماد عشق در زیر سایه گل خفته، نماد آرامش و موردی برای غم مجنون است.
به زیر سایه گل خفته لیلیغم مجنون به دشت و در چه داند
هوش مصنوعی: در زیر سایه گلهای خوابآلود لیلی، حال و هوای مجنون در دشت و درختان چگونه خواهد بود؟
جفای خار و گرمای بیابانکسی داند که اشتر می‌چراند
هوش مصنوعی: تنها کسی که از سختیهای خار و گرمای بیابان خبر دارد، همان کسی است که شتران را در آنجا می‌چراند.