شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی حکمت پنهان الهی و قدرت خداوند در تعیین سرنوشت انسان‌هاست. شاعر به غم و اندوه افراد (از جمله درویش و شاه) اشاره می‌کند که به دلیل نادانی و عدم آگاهی به حکمت‌های الهی دچار مشکلات هستند. همچنین، داستان کودکی که به ظلم و ستم دچار شده و پدر و مادرش در غم او اشک می‌ریزند، نشان‌دهنده‌ی این است که بندگی و تسلیم به خداوند، ممکن است در نهایت به عزت و مقام بالاتر بینجامد، مانند آنچه در تاریخ درباره‌ی یوسف در مصر رخ داده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که درد و رنج‌ها بخشی از یک قاعده الهی هستند که در نهایت به نفع انسان‌های نیکوکار خواهد بود.
اهلی کسیکه حکمت پنهان حق نیافتدارد فغان ز غصه و از عیب آه هم
هوش مصنوعی: کسی که به حکمت و رازهای پنهانی حق دست نیافته، از غم و اندوه درونش فریاد میزند و آه میکشد.
بی عسریسرکی بود این سنة الله استشد مایه فرح غم درویش و شاه هم
هوش مصنوعی: در عصری که بدون مشکلات و سختیها نیست، این قانون الهی است که باعث شادی و غم همگان، از درویش گرفته تا شاه، میشود.
ناگاه کودکی ببر ظلم پیشه ییپنهان ز مادر و پدر نیکخواه هم
هوش مصنوعی: ناگهان کودکی در میان ظلم و ستم پیدا شد که از والدین خوب و مهربان خود پنهان مانده بود.
گریند مادر و پدر اندر غم پسرکو بنده گشت بی سبب و بیگناه هم
هوش مصنوعی: مادر و پدر در غم پسرشان گریه میکنند، چون او بدون دلیل و ناحق به بند کشیده شده است.
غافل که بندگی سبب آن بود که اودر مصر جان عزیز شود پادشاه هم
هوش مصنوعی: غافل است که بندگی و خدمت به خدا باعث شده است که او در مصر از مقام بالایی برخوردار شده و جان ارزشمندی مانند پادشاهی را به دست آورد.