تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۰

کارم درست بود نخست و چومه شکستیارب برحمت آخر من چون نخست کن
یک گوشه نظر فکن از آفتاب وصلکار شکسته ام چو مه نو درست کن