شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به قدرت و زیبایی سخنان پادشاهان و شاعران دارد. شاعر میگوید که هر پادشاهی باید از لطف و نظم در سخن خود بهرهمند باشد و شایستهی ستایش است. همچنین، عقل و فهم شاعران در برابر این سخنان حیران میماند و اشاره به دو شاعر بزرگ، سعدی و حافظ، میکند که هر یک به نوعی معجزه و سحر در کلام خود دارند.
با وجود پادشاهان سخن کز لطف نظمبر حدیث هر یکی واجب بود صد آفرین
هوش مصنوعی: در میان پادشاهان، هر کدام از آنها باید به خاطر زیبایی کلام و نظم سخن، قدردانی و تحسین شوند.
عقل و فهم شاعران در عجز و حیرت آورندسعدی معجز نما و حافظ سحرآفرین
هوش مصنوعی: شاعران با عقل و درک خود، دچار شگفتی و ناتوانی میشوند، اما سعدی به گونهای معجزهنما و حافظ با جادوگری کلامش، آنها را متحیر میسازند.