شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: این بیت شعر به تضاد بین گل و خار اشاره دارد، که simbolی از زیبایی و زشتی هستند. شاعر در گلزار شعرش، با زحمت و درد فراوان، باغی از گل‌ها ساخته است و به این ترتیب، زیبایی‌های کلامش را به نمایش می‌گذارد. او به سخن‌چین‌ها می‌گوید که از این گل‌ها بهره‌برداری کنند. همچنین، شاعر به این نکته اشاره دارد که آنچه زیباست از آن گل‌هاست و آنچه ناخوشایند، متعلق به اوست.
خار و گل باهم برآمد خاصه در گلزار شعرای سخن چین گل بچین از گلشن دیوان من
هوش مصنوعی: خار و گل به طور همزمان در باغ رشد کردهاند. به ویژه در دنیای شعر، ای سخنسرا، بینسبت به گلچین، از باغ دیوان من گل جمع کن.
من بصد خون جگر باغ گلی آراستمآنچه گل باشد تو را و آنچه خارست آن من
هوش مصنوعی: با سختی و زحمت فراوان، برای تو باغی پر از گل ساختهام. هرچه در این باغ زیباست از آن توست و هرچه زشت و خارآلود، متعلق به من است.