شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عسس (پلیس) درخواست میکند که او را از زندان یا مشکلاتش آزاد کند. شاعر میگوید که خود قاضی است و میتواند درباره وضعیتش قضاوت کند. او از عسس میخواهد که به خاطر بیگناهیاش او را رها کند.
آصفا، من زر از عسس ببراتچون ستانم تو باش خود قاضی
هوش مصنوعی: اگر میخواهی مثل قاضی باشی و در کارهایت قضاوت کنی، باید به نفع خودت عمل کنی. من به جای تو نمیتوانم اموال و داراییها را از دیگران بگیرم، پس خودت بهتر است که مسئولیت را بر عهده بگیری.
از عسس خانه ام خلاصی دهکه بجرمانه هم شدی راضی
هوش مصنوعی: از نگهبان خانهام نجاتم بده، چون او هم به گناه من راضی شده است.