شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از ارتباط عاطفی‌اش با محبوب سخن می‌گوید. او می‌گوید اگر درد دلش به خاطر غم محبوب باشد، این غم برایش دردی نیست چون خودِ غم، مداوا کنندهٔ درد اوست. همچنین، او به عدم تمایلش به فخر فروشی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر فقر نسبت به زندگی محمدی نصیبش شود، از این موضوع شرمنده نیست. به طور کلی، شاعر به ارزش‌های معنوی و عشق واقعی تأکید می‌کند و از فخر و ثروت دنیوی فاصله می‌گیرد.
گر درد دل از غم حبیب است مراغم نیست که هم غمش طبیب است مرا
هوش مصنوعی: اگر از دل حبیبم غم دارم، دلیلی برای ناراحتی نیست چون خود او هم درمانگر این غم من است.
از فخر جهانیان مرا عار بودگر فقر محمدی نصیب است مرا
هوش مصنوعی: من از این که بخواهم به دیگران فخر بفروشم شرمم میآید، چون اگر به من فقر پیامبر محمد (ص) برسد، برایم افتخار بزرگی است.