شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این اشعار به مفهومی از سرنوشت و خوشبختی اشاره دارند. شاعر می‌گوید اگر ما کلید سرنوشت را در اختیار نداریم و گلی هم در نتیجه تلاش ما نروید، باز هم باید خوشحال باشیم. زیرا شاید روزی از پس پرده غیب، صبحی برسد که شکوفایی و موفقیتی را برای ما به ارمغان آورد.
گر نیست کلید بخت در پنجه ماوان گل نشود بپرسشی رنجه ما
هوش مصنوعی: اگر کلید خوشبختی در دستان ما نیست، آن گل نیز بیپرسش ما شکوفا نخواهد شد.
خوش باش که آخر از پس پرده غیبصبحی بدمد که بشکفد غنچه ما
هوش مصنوعی: شاد باش زیرا در نهایت، زمانی خواهد رسید که پردههای پنهان کنار برود و صبحی نو آغاز شود، زمانی که کمال و شکوفایی ما نمایان گردد.