شمارهٔ ۲۱

هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به دو حالت انسانی اشاره دارد: یکی مستی و باده‌نوشی و دیگری پاک‌دامنی و خداپرستی. شاعر از انسان می‌خواهد که اگر به باده‌نوشی می‌پردازد، آن را پنهان نکند و به وضوح مستی خود را نشان دهد. همچنین از او می‌خواهد که در کردار و رفتار خود، راستگو باشد و خود را به صورت واقعی نشان دهد، نه اینکه خود را به شکل متفاوتی پنهان کند. در نهایت، به زنان هم توصیه می‌کند که به دور از زشتی، در چادر خود پاک و سالم بمانند.