شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به خوشحالی و امیدواری در روز حساب می‌پردازد. او به تصویر کشیدن لحظه‌ای می‌پردازد که خرد و دانش می‌تواند جان انسان‌ها را نجات دهد. از طرفی، نور و مهر اشاره به روشنی و خوشبختی دارند که می‌تواند انسان‌ها را از عذاب و مشکلات نجات دهد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که با داشتن خرد، می‌توان از دوزخی‌ها جدا شد و به سوی روشنایی و نجات رفت.
خوشباش که بر دوزخیان روز حساباز گیسوی خرد فرو هلد خواجه طناب
هوش مصنوعی: خوشحال باش که در روز حساب، از گیسوی عقل، برای دوزخیان، طنابی به دست میدهد تا به سوی جهنم بیفتند.
چون رشته نور آفتاب از سر مهرذرات جهان برکشد از چاه عذاب
هوش مصنوعی: زمانی که نور خورشید از محبت و مهر برمیخیزد، ذرات جهان را از چاه عذاب رها می‌کند.