تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۷

هر چند که فتنه در جهان عشق انداختبی شمع رخت ز سوز دل کس نگداخت
بی حسن تو ساده بود لوح دو جهانعشق اینهمه کارخانه از حسن تو ساخت