تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۸

با روی تو کآب زندگی از صافیستگر جلوه کند ماه ز نا انصافیست
با شمع رخت چه حاجت خورشیدستکاین خانه تنگ را چراغی کافیست