تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۶

در مستی اگر کسی نکویا نه نکوستاز می نبود نیک و بد از عادت و خوست
می آتش محض است و چون آتش افروختدر هر چه فتد همان دهد بو که دروست