تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۹

گیرم که مرا هر سر مو یک قلم استگر شرح غمت نویسم این نیز کم است
بس دم نزم که بر دل روشن توحاجت سخن نیست که دل جام جم است