شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان میکند که یاد معشوق برای او کافی است و نیازی به جشن و سرور ندارد. او و عشقش در حالت مستی هستند و از دنیای مادی و زرق و برق بینیازند. برای او، همین که در میخانه به یاد معشوق باشد، کافی است.
یاد تو حریف من دیوانه بس استبزم طربم گوشه ویرانه بس است
هوش مصنوعی: یاد تو برای من دیوانه کافی است، من در این ویرانه به خوشی و شادی خود میپردازم.
ما مست تو ایم فارغ از باغ و گلیمما را گل رسوایی میخانه بس است
هوش مصنوعی: ما تحت تأثیر تو هستیم و دیگر به باغ و فرش فکر نمیکنیم. برای ما همین که در میخانه رسوا شویم، کافی است.