تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۱

من پیرم اگر کشته شوم از ستمتاین کشتن من باد مزید کرمت
زان موی سیه سفید کردم ز غمتتا سرخ بخون خود کنم در قدمت