تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶

می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشتخاک همه را مستی عشق تو سرشت
معمور بود بشاهد و باده جهانموعود بود به کوثر و حور بهشت