شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: شعر درباره زیبایی و جذابیت سبز شکرین است که نیشکر را به او نسبت میدهد. شاعر به خاطر شادی و خنده او جان خود را فدای او میکند. در اطراف لبهایش، آب حیات نهفته است و به وضوح نشان میدهد که حتی آب خضر (سمبل زندگی جاودان) نیز در مقابل او شرمنده است.
سبز شکرین که نیشکر بندهٔ اوستصد جان بفدای یک شکر خندهٔ اوست
هوش مصنوعی: شکرین سبز که نیشکر به او تعلق دارد، صد جان را فدای یک لبخند شیرین او میکنم.
در دور لبش آب حیات است نهانپیداست که آب خضر شرمندهٔ اوست
هوش مصنوعی: دور لب او جانی تازه نهفته است؛ به وضوح دیده میشود که آب زندگی خضر هم در برابر او شرمنده است.