شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بیان اندوه و احساس دل شکسته می‌پردازد. او می‌گوید که نمی‌تواند صدای درست و دلنشینی از دل غمگینش بیرون بیاید. همچنین تأکید می‌کند که دل شکسته‌ای که مانند شیشه به زمین افتاده، هرگز به حالت اول برنمی‌گردد و بهبود نخواهد یافت. این شعر نشان‌دهنده‌ی عمق درد و یأس شاعر است.
ناید نفسم از دل غمساز درستکز چنگ شکسته ناید آواز درست
هوش مصنوعی: نفس من به خاطر غم و اندوهی که دارم به درستی نمی‌تواند آواز بخواند، چرا که از دل شکسته و غمگین نمیتوان صدا و نغمهای شایسته و زیبا شنید.
مشکن دل ما که به بمرهم نشودچون شیشه شکست کی شود باز درست
هوش مصنوعی: دل ما را نشکنید زیرا وقتی که شکسته شود، مانند شیشه دیگر هیچگاه ترمیم نخواهد شد.