تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۳

دنیا به اساس و نعمت و برگ خوش استعقبی بصلاح و تقوی و ترک خوش است
ناخوش بجهان چرا زیم؟ ترک خوش استگر عمر بنا خوشی رود مرگ خوش است