تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۴

اهلی هنر و معرفت آموختنی استگر ترک کنی از تو نظر دوختنی است
هر شاخ جوان که لایق میوه بودراضی چو بهیز می شود سوختنی است