شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: این اشعار به نقد زاهدان و پیروان خشک‌مذهب می‌پردازد. شاعر می‌گوید هر کسی که در راه دوست به صورت سوخته و پخته درآمده، در واقع، عده‌ای از آن‌ها هنوز خام و نادان هستند. او به زاهدان می‌گوید که خود را فریب ندهند، چون در باطن در حالی‌که ظاهری خشک و بی‌احساس دارند، در حقیقت آتشین و درگیر خواسته‌های درونی خود هستند. از این رو، زاهدان نباید خود را بالاتر از دیگران بدانند.
هر سوخته پخته کی بود در ره دوستبس سوخته یی که خامی طبع در اوست
هوش مصنوعی: هیچکس که در عشق و راه دوستی دچار آتش سوزی شده، به شکوفایی و کمال نمیرسد، مگر اینکه در دلش ناپختگی و خامی وجود داشته باشد.
ای زاهد خشک عشوه مفروش که توناپخته درون چو ناری و سوخته پوست
هوش مصنوعی: ای زاهد خشک، charm خود را به نمایش نگذار. تو که هنوز نرسیدهای، در باطن مانند آتش ناآرامی و پوست تو سوخته است.