شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از یار خود میخواهد که دوباره بازگردد، زیرا زندگی بدون او دشوار و تلخ است. او اشاره میکند که زندگی بدون وصال یار، حتی از زهر هم بدتر است و به نوعی خواستار حضور و عشق اوست.
باز آ که نماند بی توام تاب حیاتبی وصل تو تلخست شکر خواب حیات
هوش مصنوعی: برگرد و پیشم بازگرد، زیرا بدون تو دیگر نمیتوانم زندگی کنم. زندگی بدون وصل تو تلخی و عذاب دارد، حتی خوابیدن هم شیرین نیست.
باز آی و بکش که بی تو در مشرب منزهر اجل است خوشتر از آب حیات
هوش مصنوعی: برگرد و بیا، زیرا بدون حضور تو در زندگی من، ماندن مثل زهر مرگ است و این وضعیت بدتر از نداشتن آب حیات است.