شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: اشعار به تصویر کشتی میان دو نفر اشاره دارد که ما به عنوان تماشاچی شاهد این مبارزه هستیم. زیبایی و زشتی این مبارزه برای تماشا کردن است. همچنین، به این نکته اشاره می‌شود که اگر انسان در دنیا به دانه یا خواسته‌های مادی طمع نکند، از زشتی‌ها دور خواهد بود و به بهشت خواهد رسید.
کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشتاز بهر تماشاست چه زیبا و چه زشت
هوش مصنوعی: زندگی مانند کشتیای است که دو طرف آن را میتوانیم ببینیم. ما تنها تماشاگر این سفر هستیم و این سفر به خاطر تماشای زیباییها و زشتی‌ها انجام می‌شود.
در دانه اگر طمع نکردی آدمکی رانده شدی بخواری از باغ بهشت
هوش مصنوعی: اگر به دانه طمع نرزی، آدم هم به خاطر از دست دادن لذتهای بهشت رانده نشد. این نشان میدهد که نداشتن طمع میتواند انسان را از مشکلات و ناپسندها دور کند و در عوض او را در نعمتها نگه دارد.