شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این نکته اشاره می‌کند که کسی که به دنیای مادی و مال و ثروت وابسته باشد، هرچند ممکن است دارای ثروت زیادی باشد، اما از لذت‌های واقعی زندگی محروم است. او لذت بخل و خودداری از بخشش را در وجود خود حس می‌کند، در حالی که انسان‌های بخشنده از لذت‌های بیشتری برخوردارند و این بیچاره به خاطر حرص و شکم‌پرستی از لذت‌های دیگر محروم است.
ممسک بجهان به بیش و کم محرومستبا گنج زر از فیض درم محروم است
هوش مصنوعی: کسی که به دنیا پایبند است و به خواستههایش در حد و اندازههای خاصی چنگ میزند، در واقع از نعمتهای واقعی محروم است. حتی اگر دارای ثروت و زر و زیور باشد، از بهرهمندی حقیقی از زندگی بیبهره است.
در شیره جان او بود لذت بخلبیچاره ز لذت کرم محروم است
هوش مصنوعی: لذت بخل در عمق وجود او را خوشحال می‌کند، در حالی که او که فقیر است و به بخل گرایش دارد، از لذت بخشندگی و کرم دیگران محروم است.