تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۳۵

در باغ می از نیک و بد مردم مستچون میوه زهر ناک و شیرین همه هست
دانا که هلاک جاهلان دید در اوکرد این شفقت که در بر وی همه بست