تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۴۵

چو پیر شدی لذت دوران هیچستکو هر چه خوردی بی در دندان هیچست
دندان دو صف لشگر سلطان تن استلشگر چو شکست کار سلطان هیچست