شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که زاهد (زاهدانی که تنها به ظواهر دین می‌پردازند) به هیچ چیزی دست نمی‌یابند و نمی‌توانند به عمق معارف عارفان برسند. هرچند که آن‌ها تلاش کنند که درون خود را پاک کنند، اما هرگز نمی‌توانند به صفای دل عارفان دست یابند. در واقع، اشاره به این دارد که صفای باطن و درک حقیقی از مسایل معنوی، فراتر از اعمال ظاهری است.
زاهد زورع بر سر هر شی نرسددر مشرب عارفان دل وی نرسد
هوش مصنوعی: زاهدی که فقط به ظواهر دنیا توجه دارد، نمیتواند به عمق و حقیقت واقعیات دست یابد؛ در حالی که عارفان با دل خود به درک معانی عمیق و لطیف زندگی میرسند.
هر چند که او درون خود پاک کندهرگز بصفای شیشه می نرسد
هوش مصنوعی: هرچقدر هم که کسی درون خود را پاکیزه کند، هرگز به شفافیت و روشنی شیشه نخواهد رسید.