شمارهٔ ۱۹۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر میگوید که آسیبهای پنهان و مشکلات به ما نمیرسد و فقط بار سنگین مسئولیتها بر دوش ما باقی میماند. او از حالت آزاد و رهایی خود صحبت میکند و میگوید که در نتیجهی این آزادی، هیچکس نمیتواند به ما آسیبی برساند.
آسیب نهان به خرمن ما نرسدجز بار سبو به گردن ما نرسد
هوش مصنوعی: هرگز آسیب و ضرر پنهانی به زندگی ما نمیرسد، مگر اینکه خودمان بتوانیم آن را به دوش بکشیم.
از منت جامه همچو مجنون رستیمتا دست کسی بدامن ما نرسد
هوش مصنوعی: ما از نیاز و وابستگی به دیگران رهایی یافتیم تا هیچ کس نتواند به ما آسیب بزند یا ما را تحت فشار قرار دهد.