شمارهٔ ۲۰۰
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر غم و ناراحتی عشق هستند. شاعر می‌گوید هیچ‌کس به خاطر درد عاشقیش زبان به شکایت نمی‌گشاید، زیرا هر شکایتی که وجود دارد تنها از طریق اشک‌ها نمایان می‌شود. همچنین از دل خودش سخن می‌گوید که اگر آتش عشقش شعله‌ور شود، خود به خود صدایش بلند خواهد شد. به طور کلی، این شعر به عمق احساسات عاشقانه و درد ناشی از آن اشاره دارد.
عاشق ز غم تو کی دهان باز کندهر شکوه که هست اشک غماز کند
هوش مصنوعی: عاشق از شدت غم تو، هیچوقت دهان نمیزند و هر شکایتی که دارد، به شکل اشکهایش بروز میدهد.
از آتش دل من نکنم ناله ویآتش چو بلند شد خود آواز کند
هوش مصنوعی: از درد و آتش عشقم دیگر نالهای نمیزنم، چون خود آتش وجودم هرگاه بالا گرفت، صدا و نشانههایش را خودش به گوش میرساند.