تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۰۷

چون یار برون از دل پر خون نشودسودا زده او دل ما چون نشود؟
لیلی چو شود همدم مجنون تا کی؟عاقل نبود کسی که مجنون نشود