شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ابراز خوشحالی میکند که لحظهای از زندگیاش به یاری معشوقش همراه است. او زیبایی و جذابیت معشوق را به درخت سرو تشبیه کرده و میگوید که در این لحظه، بخت و اقبالش به او کمک میکند و در دستش اختیار کامل دارد.
خوش آنکه دمی زمانه یارم باشدمعشوقه چو سرو و در کنارم باشد
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که لحظهای زمانه با او همدل باشد و معشوقش مانند سرو زیبا در کنارش حضور داشته باشد.
بر توسن بخت از آن ز زلف چو کمنددر دست عنان اختیارم باشد
هوش مصنوعی: شانس و بخت من همچون زلف تو، در دست من است و من میتوانم به دلخواه خود آن را کنترل کنم.