تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۲

زان چشم سیه که دل سیه میگرددصد خانه سیه ز یک نگه میگردد
از آب حیات در سیاهی خوشترآبی که درو چشم سیه میگردد