تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۳۱

گر حسن چون حسن شیرین ننموددر گنج کسی چو گنج پرویز نبود
در زور کسی بکوهکن هم نفزودحسن و زر و زور را وفا نیست چه سود